سازه های زیر زمینی مترو و راه آهن

سازه های زیر زمینی مترو و راه آهن

مگ لو(شناوری مغناطیسی)
نويسنده : محسن حسن زاده(مدیر وبلاگ) - ساعت ٧:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٩
 

شناوری مغناطیسی (مگ لو) یکی از پیشرفته ترین تکنولوژی های اخیر در جهان محسوب می گردد. به کارگیری در علوم زیست محیطی (توربین های بادی)، تاسیسات ساختمانی (فن)، حمل و نقل (قطار مغناطیسی عمومی، شخصی، کوچک و ...)، هوا فضا و تسلیحات نظامی (اسلحه و موشک)، هسته ای (راکتورهای هسته ای در بخش سانتریفیوژ)، عمران (آسانسور و بالابر باری)، مهندسی پزشکی (جراحی، پمپاژ قلب و ...)، مهندسی خودرو، مهندسی کشاورزی و صنایع غذایی (ارزیابی مناسب بودن آب برای آشامیدن، آبیاری، تخمین میزان چربی مواد غذایی و نوشیدنیها یا نظارت بر فرآوری غلات (پوست کنی یا خشک کردن))، تبلیغات (همه مشاغل)، اسباب بازی (قطار مگ لو، سفینه فضایی و ...)، لوازم التحریر (مداد و ...)، لوازم خانگی، راحتی، تزئینی و دکوراسیون خانگی و اداری (تخت خواب، ماشین لباسشویی، صندلی، مبل، آباژور و چراغ خواب، کره زمین و ...)، مهندسی کامپیوتر (تجهیزات سخت افزاری) و صدها موارد دیگر از جمله کاربردهای شناوری مغناطیسی به شمار می رود. یکی از نکات مهم مشترک در این کاربردها، معلق نگاه داشتن و به حرکت در آوردن جسم مورد نظر بدون تماس با تکیه گاه و محیط پیرامونی و نتیجتا عدم سایش و اصطکاک و به دنبال آن افزایش سرعت، راندمان و عمر مفید سیستم و نیز کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری می باشد. تکنولوژی شناوری مغناطیسی می تواند به عنوان یک تکنولوژی پیشرفته و کارآمد در صنایع مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

برای مشاهده بقیه متن به ادامه مطلب بروید.


کاربرد شناوری مغناطیسی در بهره برداری از قطارهای مغناطیسی از اهمیت بیشتری برخوردار است که در آن بر خلاف فناوری موجود که چرخ بر روی ریل حرکت می نماید، هیچ گونه تماسی میان وسیله نقلیه و هادی راه وجود ندارد. از زمانی که خصوصیات و مشخصات فنی اصلی سیستم های ریلی طرح گردیده تاکنون همواره سعی بر این بوده که مشکلات این سیستم رفع گردد و یا حتی الامکان بهبود یابد. در این زمینه تلاش های مختلفی به صورت جدی و یا به صورت مقطعی صورت پذیرفته است. در عصر حاضر، بیشتر توجه بر روی کاهش نیاز به تماس چرخ و ریل متمرکز شده است چرا که این امر باعث فرسودگی چرخ و ریل و ایجاد آلودگی صوتی می گردد و از سوی دیگر در میزان چسبندگی و در نتیجه اعمال توان حداکثر، محدودیت هایی ایجاد می گردد. یکی از راه حلهایی که جهت کاهش تماس چرخ و ریل به نظر می رسد، استفاده از سیستم شناوری مغناطیسی است. شناوری مغناطیسی (Magnetic Levitation) یا مگ لو (مگلو) تکنولوژی جدیدی در حمل و نقل ریلی است. مگ لو اولین حرکت اساسی در زمینه تکنولوژی راه آهن از زمان پیدایش آن بوده است. قطار مگ لو با داشتن سرعتی بالا، از سیستم های تعلیق مغناطیسی غیرتماسی، هدایت کننده و رانشی استفاده نموده و دارای چرخ و محور نمی باشد. با جایگزینی اجزای مکانیکی با قطعات الکترونیکی بدون سایش، بر محدودیت های تکنولوژی چرخ- ریل غلبه می شود. سیستم مگ لو با بهره گیری از میدان مغناطیسی که بین قطار و هادی راه (Guideway) ایجاد می گردد، در فاصله اندکی از خط معلق مانده و در طول خط به پرواز در می آید. در قطارهای مغناطیسی (Magnetically Levitated Trains) به دلیل عدم تماس فیزیکی بین قطار و خط، اصطکاک تماسی وجود ندارد. فناوری مگ لو نقطه اشتراکی با خطوط ریلی نداشته و تاسیسات آن کاملا باید بطور مجزا طراحی و ساخته شوند. این قطارها با شکل خاص آیرودینامیک خود دارای سرعت بسیار بالایی می باشند. سیستم های مگ لو از لحاظ شکل و ظاهر دارای ویژگی هایی هستند که می توانند به عنوان یک گزینه جذاب و ایده آل در سیستم حمل و نقل به شمار روند. سیستم شناوری، سیستم رانشی و سیستم هدایتگر جانبی سه ویژگی اصلی تکنولوژی مگ لو است. قطارهای مگ لو از نیروی الکترو مغناطیسی استفاده می کنند که آنها را قادر می سازد بر روی خطوط خود معلق باشند که این امر باعث کاهش قابل توجه ای از اصطکاک شده و در نتیجه سرعت بسیار زیادی را فراهم می نماید. رکورد سرعت مگ لو در ژاپن به 581 کیلومتر بر ساعت با سرنشین نیز رسیده است. همچنین مگ لو شرایط راحت و مناسبی را برای مسافرین ایجاد می نماید چرا که عدم وجود تماس بین قطار و خط، لغزش حرکت قطار را جذب نموده و آسایش بیشتر مسافرین را فراهم می نماید. مسافران در این وسیله نقلیه با وجود سرعتی بالا، نسبت به سیستم های حمل و نقل دیگر ایمن تر هستند. همچنین به علت بالاتر بودن هادی راه نسبت به سطح زمین (در هادی راه نوع مرتفع)، این اطمینان حاصل می شود که هیچ گونه مانعی بر سر راه وجود نخواهد داشت. رکوردهای ایمنی بدست آمده از قطارهای مگ لوی که تا به حال مورد بهره برداری قرار گرفته اند و میلیاردها مسافر را به مقاصد خود جابجا نموده اند، بیانگر عدم وجود خسارات جانی بوده است. بر خلاف دیگر وسایل حمل و نقل، به دلیل استفاده از انرژی الکتریکی(برق)، هیچ گونه آلودگی هوا در مسیر حرکت قطار مگ لو وجود نخواهد داشت که این مساله در مناطق پر ازدحام شهری که آلودگی هوا یک مشکل عمده تلقی می گردد نقطه قوت می باشد. کنترل از طریق انرژی الکتریکی نسبت به بسیاری از منابع سوختی دیگر آسانتر و مؤثرتر بوده و به همین علت است که در تکنولوژی غیر تماسی، نیمرخ های فولادی نورد شده و ایجاد سر و صدا وجود نخواهد داشت. با توجه به اینکه در سیستم مگ لو، چرخ وجود ندارد، این سیستم از لحاظ آلودگی صوتی ناشی از چرخ مبرا می باشد. در تکنولوژی غیرتماسی، اتلاف انرژی به علت اصطکاک چرخ - ریل صورت نمی گیرد. وزن وسیله نقلیه نیز به علت نبودن چرخ، محور و لوکوموتیو کمتر می باشد. سیستم های مگ لو پتانسیل مناسبی را برای هماهنگی و یکنواخت ساختن رشد ترافیک فراهم می سازند. این سیستم ها تراکم و ترافیک عبور و مرور هوایی و زمینی را با جایگزینی خود کاهش می دهند. در خطوط مگ لو مساله ای بنام هزینه دسترسی به زیر ساخت مسیر وجود ندارد و این عمل بدون نیاز به هزینه انجام می پذیرد. هزینه رانندگی قطار برای سیستم مگ لو با توجه به اینکه این سیستم توسط هادی راه و تجهیزات نصب شده در قطار به صورت اتوماتیک هدایت می گردد، وجود نخواهد داشت. هزینه تعمیر و نگهداری نیز بعلت عدم وجود تماس چرخ و ریل در مسیر، کاهش می یابد.

  منبع:http://www.maglev.ir